Hoi!
Mijn naam is Lin en met groot plezier kan ik mededelen dat ik stage mag lopen bij Commons Network voor de komende paar maanden. Ik ben op dit moment 22 jaar en doe de Master Organising Social Impact aan de Universiteit Utrecht. In deze Master leer ik meer over alternatieve manieren van organiseren en hoe je mensen kan mobiliseren tot (maatschappelijke) verandering. Iets wat misschien wel hoog nodig is!
Wat leuke feitjes over mij: ik ben een groot kattenliefhebber en ik houd ook heel erg van Formule 1. Verder dans ik graag modern/contemporary en speel ik viool in een orkest!
Ik was een echte bèta-leerling op de middelbare school, maar ik merkte langzaam aan dat mijn interesse veel meer ligt bij de maatschappij en maatschappelijke vraagstukken. Uiteindelijk ben ik eerst (interdisciplinaire) sociale wetenschap gaan studeren. Ik vroeg mij regelmatig af waarom onze maatschappij werkt zoals hij werkt. Waarom zijn er zo veel ongelijkheden en waarom behandelen we, bewust en onbewust, mensen anders op basis van onder andere ras, gender, sociaal economische status? Als een transnationaal geadopteerde viel ik vaak op omdat ik in een vrij wit dorp ben opgegroeid. Mede daarom denk ik dat dit soort vragen mij en mijn gedachten steeds meer zijn gaan vormen, zowel op persoonlijk als academisch/professioneel vlak. Uiteindelijk trok ik ook erg naar bestuur, beleid en organisatie waar ik ook in de praktijk kan brengen wat de theorie beweert.
Ongelijkheid en polarisatie zijn twee thema’s die mij zeer boeien. Ik herinner me dat ik als tiener de film The Hunger Games keek waar er een scène is waar de rijke klasse expres overgeeft op een extravagant feest zodat zij meer kunnen eten. Dit terwijl een groot deel van het land lijdt onder honger en tekorten. Ik was verbijsterd en walgde ervan. Wat is er dan zo moeilijk aan het delen van middelen? Wat is er zo moeilijk aan het inleveren op een exorbitant overschot zodat iedereen goed rond kan komen? Waarom vinden we het zo moeilijk om niet in wij-zij denken te vervallen?
Hoewel de film fictie was, zag ik heel sterk de gelijkenis met onze samenleving. Want armoede is niet (alleen) een probleem dat zich ver weg afspeelt. Iets wat we soms wel graag willen denken. Armoede is juist ook dat ene onoplettende kind dat zonder brood naar school komt. Armoede is ook die ene buur die het altijd wel goed lijkt te hebben, maar die intussen moet kiezen tussen een belangrijke tandartsafspraak en het vervangen van de net kapotte wasmachine. Armoede is ook het zien van op straat gezette spullen van een uitgezette huurder naast een smoezelig huis. Door het horen over en zien van deze situaties, begon ik mij steeds meer te verwonderen over waarom deze dingen bestaan terwijl één of andere miljardair een yacht zo groot kan bouwen dat hij geen eens kan aanmeren in veel havens.
Voor mij is de reden voor dit ongelijkheidsprobleem heel simpel, namelijk het kapitalisme. Kapitalisme zorgt ervoor dat bestaande kapitaal verder wordt verankerd en alleen gebruikt wordt om meer kapitaal op te bouwen. De kapitalist zorgt voor groei door mensen te onthemen van hun land, hun werk uit te buiten, hun geschiedenis te wissen en hun waardigheid te ontnemen. Zo groeit de ongelijkheid en raak de samenleving verder verdeeld. Vooral in dit digitale tijdperk komen ongelijkheid en polarisatie steeds sterker naar voren. Een hele kleine groep mensen is in het bezit van steeds meer welvaart, data en macht. Op dit moment lijkt het erop dat deze groei gestaag doorgaat terwijl het onze eindige middelen op aarde leeg zuigt. Ook is er steeds meer sprake van sociale en politice bubbels die worden versterkt door online platforms die bijvoorbeeld echokamers creëren en confirmation bias makkelijker maken. Dit leidt tot meer individualisme en polarisatie. Dat kapitalisten zo veel controle hebben over middelen en informatie infrastructuur is erg zorgwekkend.
Hoewel deze schets nogal negatief is, is Commons Network juist een baken van hoop voor mij. Het is hun missie om iedereen te laten zien dat we wel degelijk onszelf anders kunnen organiseren. Dat we andere uitkomsten kunnen creëren. Dit sluit nauw aan bij mijn verlangen om ongelijkheid en polarisatie tegen te gaan. Juist omdat ik vaak skeptisch kan zijn, is dit een super gave kans om de praktijk te ervaren, verbindingen te maken binnen hun netwerk en mijn horizon te verbreden. Ik hoop dat ik veel leer over en van de praktijken en kansen die Commons Network biedt. Ik zal bij hen voornamelijk focussen op het project Digital Commons, waar ik zal helpen met pitches en fundraising, maar ook met het ontwikkelen van informatief en educatief materiaal over digitale commons en publieke infrastructuren. Hierdoor zal ik ook meer bekend worden met commons initiatieven in Amsterdam, wat mij kan ondersteunen bij het schrijven van mijn Master scriptie. Ik ben ervan overtuigd dat ik goed kan bijdragen aan dit project binnen Commons Netwerk door mijn pragmatische perspectief dat zowel in de sociale wetenschap als de organisatiewetenschap gegrond is.